Thai3Dviz  

Go Back   Thai3Dviz > Blogs > zunshiro

Rate this Entry

กะเหรี่ยง uk : นอกราชอาณาจักรไทยครั้งแรก ในชีวิต #1

Posted 15-07-2009 at 10:37 AM by zunshiro

ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งใดแน่ ที่ผลักดันให้ผมมานั่งอยู่บนสายการบินแขกแอร์เวย์ ณ ขณะนี้

มันคือ ความอดสู ความกดดันจากสังคม

หรือ ความทะเยอทะยาน อยากพบชีวิตใหม่ ที่ศิวิลัยกว่า ชีวิตหน้าคอม ที่ใช้นิ้วอ้วน ๆ จิ้มเมาส์ จิ้ม คีย์บอร์ด แลกเงิน ซื้อข้าวมันไก่ปากซอยกิน ไปวัน ๆ


ก่อนนี้สองชั่วโมง ผมยืนร่ำลา พี่ชายและพี่สะใภ้ แบบที่เคยเห็นดาราในละคร เค้าร่ำลากัน ที่สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ แผ่นดินทอง แผ่นดินเกิดของเรา อยู่หยก ๆ

แต่ ตอนนี้ผมลอยอยู่เหนืออ่าว หรือทะเล อะไรซักอย่าง ที่มืดตื๋อ ดำปี๋ มองไปเห็นแต่ไฟจากเรือประมง ไม่ก็ไฟจากแท่นขุดน้ำมัน เป็นดวงสว่าง วับ ๆ แวม ๆ อยู่หลังม่านเมฆ ที่โผล่มาให้เห็นเป็นระยะ ๆ


เสียวตูดชอบกล ข้างล่างนี่มันน้ำทะเลล้วน ๆ เลยนี่หว่า ขืนทะลึ่งพลัดตกลงไปคงเค็มแย่


หันซ้ายเจอแขก หันขวา ก็เจอแขก มองแขก อึ้ง ๆ อยู่ซักแป๊บ สจ๊วดแขก ก็เดินเฉี่ยวหน้าไปแว๊บบ


สงสัยตอนนี้เราคงจะลอยอยู่เหนือมหาสมุทรอินเดียเป็นแ น่ แขกถึงได้ชุมเป็นยุงแบบนี้



คุณน้องเหมี่ยวแห่ง Nonpareil Education เอเจ้นเทพ ที่หาทางพาชายชราอายุ 31 ปี ขึ้นเครื่อง บินลัดฟ้า ผ่าสจ๊วดแขก ไปยังประเทศอังกฤษ เพื่อไปเนียน นั่งเรียนภาษาอังกฤษปะปน กับเด็กรุ่นหลานได้ อย่างเหลือเชื่อ ซึ่ง ชียังได้ช่วยหาตั๋วเครื่องบินแขกแอร์ไลน์ ที่ ราคาถูกกว่าสายการบินประจำชาติของตัวเองเกือบสองเท่า มาได้…ชายชราปลื้มมม


นี่เป็นการเดินทางที่ไกลที่สุดในชีวิต แถมเป็นการเดินทางออกนอกราชอาณาจักรไทย ครั้งแรกด้วย
พม่า ลาว สิงคโปร ยังไม่เคยสะแหลนโผล่ไปเหยียบเลย

แล้วนี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย !!!...

ผมเฝ้าถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า



กูมาทำอะไรที่นี่…กูมาทำอะไรที่นี…กูมาทำอะไรที่นี่

ระหว่าง ที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในห้วงแห่งความคิด ความสับสนใจชีวิต อีนังสะจ๊วดแขก ก็เดินชนเบาะ เล่นเอาหัวเรากระเด้ง แทบไปฟาดกะเบาะข้างหน้า


“อ๋อ เราไปเรียนภาษาที่ประเทศอังกฤษนั่นเอง”


แต่เอ ไอ้ความคิดบัดซบแบบนี้ มันผุดมาแต่เมื่อไรนะ


จริง ๆ ก็รู้อยู่แก่ใจว่าเมื่อไร แต่ก็ถามย้ำไปงั้น


ผม เองจบมาจากมหาลัยรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพ โดยหากใครรู้ว่าผมจบจากที่นี่ ก็มักจะคาดหวังสูง และแทงคำถาม กลับมาเป็นคอมโบเสมอๆ ว่า หูย เก่งจังเนอะ เรียนหมออะไรน่ะ แล้วลงอินเตอร์หรือเปล่า

หมอด๋อยอะไรล่ะ เห็นหมากัดกันเลือดออก ยังจะเป็นลม ยืนดูหนังขันทีเกาหลี ตอนเจี๋ยนกันเลือดสาด หน้าก็มืด ขืนมหาลัยปล่อยบุคลากรกาก ๆ แบบผมออกมา รักษาผู้คน มีหวังมหาลัยคงโดนยุบยกสาย แน่นอน


ผมเฝ้าโทษระบบการเรียน การสอน ตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็กหัวเกรียนว่า เป็นปฐมบท แห่งความโง่ในวิชาภาษาอังกฤษ มาตลอด

ตั้งแต่ ตอนเรียนประถม ไม่เคยสำเหนียกเลย ไอ้คำพวก ว๊ง เวริ๊บ เอดจิที๊บ ยันไอ้ กริยา สามช่อง แปดช่อง อะไรซักอย่าง ท่องมันเป็นอย่างเดียว ไอ้แคทแมว แรทหนู กระบือบัพพาโล่ว น่ะ ท่องมันเข้าไป

พอย้ายโรงเรียนเข้ามัธยม เริ่มเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ครูพูด อะไรเทนส์ เทินส์ อดีต ปัจจุบันอะไรไม่กระดิกเลยแม้แต่น้อย แถมมีงงอีก นี่กูเรียนประวัติศาสตร์ หรือยังไงมีอดีตกาลด้วย

แทนที่โง่แล้วจะพยายามหรือ ปรับตัว ผมกลับยังสงวนสิทธิ์ความโง่ไว้ ไม่ยอมเสื่อมคลาย นับจากวันนั้น ตราบถึงวินาทีนี้

เหตุการณ์ สะเทือนใจ ครั้งสำคัญในชีวิตครั้งนึง ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับระดับความรู้ด้านภาษาของผม ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน หลังจากเรียนจบมาได้หมาด ๆ ที่ลานกว้างหน้าห้างดังกลางกรุง

วันนั้นราว ๆ 6 โมงเย็น ผมเดินผ่านลานกว้างนั้นมุ่งหน้าจะไปซื้อส้มตำน้ำตก กลับบ้านไปแซ่บ เหมือนเช่นทุกสุดสัปดาห์หลังเลิกงาน
แถวนั้นฝรั่งหัวทอง และชาวต่างชาติ เดินกันให้ขวักไขว่ เป็นปกติอยู่แล้วล่ะ ถึงจะรู้สึกไม่ปลอดภัยบ้าง แต่ผมก็สามารถก้มหน้าก้มตา

เดินหลบหลีกเอาตัวรอด จากชาวต่างด้าวพวกนั้นมาได้เสมอ โดยไม่ถูกเป็นเหยื่อของการถูกทักทาย และสอบถามเส้นทาง

แต่ อีวันนั้น ระหว่างผมกำลังเดินก้มหน้า หลบสายตาชาวต่างชาติที่กระหายที่จะอยากรู้เส้นทางในเ มืองหลวงของเราอยู่นั้น มันได้เวลา สิบแปดนาฬิกา หกโมงเย็นพอดิบพอดี

ไม่มีนับถอยหลังเป็นการเตือนเลย เสียงตามสายตัดเข้าเพลงชาติทันที


ผม ได้ยินเพลงชาติไทย ก็หยุดชะงักแล้วยืนตรง เช่นเดียวกับพสกนิกรชาวไทย ทั้งนั่งและเดินอยู่ ที่อยู่ที่ลานกว้างหน้าห้างทุกคน พร้อมใจกันลุกยืนพรึ่บพร้อมกันหมด

ผมเริ่มได้กลิ่นความซวยโชยมาอย่างแผ่วเบา เมื่อพบว่า มี ฝรั่งครัวใหญ่ พร้อมด้วยรถเข็นเด็ก ยืนทำตัวแข็ง แถมทำหน้างง อยู่เบื้องหน้า

มันไม่ยอมงง ตามลำพัง มันเริ่มชายตาหันมามองผม ที่ยืนตรงอยู่ตรงหน้าพวกมัน

“กูไม่รอดแน่”

ผมคิดในใจเบา ๆ

มันหันมามองผม ทั้งครัว รวมถึงไอ้เด็กทีนั่งอยู่ในรถเข็นด้วย

มันเริ่มส่งยิ้ม

“กูว่าแล้ว มันเล่นกูละ”

ผมคิดในใจ เบา ๆ แต่ดังกว่าเมื่อกี้เล็กน้อย

ในใจผมตอนนั้นอยากให้เพลงชาติจบช้า ๆ ไม่ใช่เพราะอยากซึมซับ ซาบซึ้งกับเนื้อหาหรือรักชาติแต่ประการใด
แต่ผมต้องการเวลาปั้นแต่งประโยคภาษาอังกฤษ จากคำศัพท์เท่าที่คิดออก ณ ตอนนั้น เพื่อใช้ตอบโต้แก๊งค์ฝรั่งต่างด้าวที่อยู่เบื้องหน้า

ธงชาตินี่มันอะไรวะ ธงก็ Flag ชาติก็คง Nation แล้วธงชาตินี่มันจะ Nation Flag หรือ Flag of Nation มันจะดูมีสกุลกว่าวะเนี่ย

ยืน ก็ Stand แล้ว มันต้องเติมคำอื่นไปขยายให้มันตรงด้วยอีกมั้ย

ฉิบหาย แล้วคำว่า เคารพ อีก ตาย ๆ จะไปรู้หรอ ยากเกินปัญญาหางอึ่ง เราสามารถเปลี่ยนจากเคารพเป็น สวัสดี หรือ จะใช้เป็น Good Evening แทนได้มั้ยนะ

คิดมาได้สามคำ เพลงจบ !!!

เป็นไปอย่างที่คิด อีแก๊งค์ต่างดาว มันอ้าปากถามผมด้วยภาษาเอเลี่ยนทันที

เอ๊กซ์คิ๊วหมี วาย ยู แบะ ๆ ๆ ๆ ๆ


ผมยิ้มพริ้มมม


มัน คล้าย เสี้ยววินาที ของคนที่ประสบกับเหตุการณ์เฉียดตาย ภาพในอดีต ที่ผมแอบนั่งวาดการ์ตูน หรือแอบงีบ แอบลอกการบ้านเพื่อน ตอนเรียนภาษาอังกฤษ พร้อมด้วยหน้าครูละเอียด และครูภาษาอังกฤษท่านอื่น ที่เคยพร่ำสอนผมมาทั้งชีวิต พลัน พรั่งพรู โผล่ออกมา วูบวาบ ๆ หลอกหลอนผมในวินาทีนั้น

ความรู้สึกคล้ายเหมือนตัวเองกุมชะตาของประเทศ และหน้าตาของมหาลัยไทยเอาไว้ในกำมือ


“ครูครับ ผมผิดไปแล้ว”

ผมคิดในใจ เบากว่าสองครั้งแรก แล้วจัดการส่งยิ้มสยามให้กับแก๊งค์หัวทองอีกครั้ง

“ไอม์…ซอรี่”

ผมก้มหน้าแล้วเดินซอยเท้าฉับ ๆ หลบฉากออกมาหน้าด้าน ๆ ทิ้งครอบครัวนั้นให้งง และอึ้งต่อไปโดยลำพัง


เจ็บปวดมาก


ผ่าน มา 8 ปี ผมกำลังส่งตัวเอง ไปยังต้นตอ แหล่งโคตรเหง้าของพวกมัน ที่คงมีอยู่กันเต็มเกาะ ยั้วเยี้ยไปหมดแน่นอน นี่มันไม่โง่ก็บ้าแล้ว จะมีการต้องเจอกับ ประสบการณ์เฉียดตายอีกรายวันแน่นอน



กูมาทำอะไรที่นี่…กูมาทำอะไรที่นี…กูมาทำอะไรที่นี่


ผมเริ่มประสาทแดก ย้ำคิดย้ำทำ




เดี๋ยวมีต่อนะ...
Posted inUncategorized
Views 4618 Comments 11
Total Comments 11

Comments

  1. Old Comment
    Nut's Avatar
    ขอเจิม blog ของ zunshiro ก่อนแล้วกันนะครับ เพื่อบอกว่ารออ่านต่อ
    Posted 15-07-2009 at 11:28 AM by Nut Nut is offline
    Updated 15-07-2009 at 11:35 AM by Nut
  2. Old Comment
    zunshiro's Avatar
    ขอบคุณครับพี่ เขียนย้าวยาว ยังอุตส่าห์ช่วยอ่าน
    เดี๋ยวมีต่อครับ เรียบเรียงแป๊ีบบ
    Posted 15-07-2009 at 12:56 PM by zunshiro zunshiro is offline
  3. Old Comment
    windstruck_oil's Avatar
    มารอชมตอนต่อไปด้วยค่ะ ...อ่านแล้วฮามากค่ะ
    เหมือนว่าจะเคยประสบพบเจอเหตุการณ์ เอ็ม..ซอรี่^^
    Posted 15-07-2009 at 04:43 PM by windstruck_oil windstruck_oil is offline
  4. Old Comment
    มารออ่านด้วยคนครับ.
    Posted 17-07-2009 at 01:05 AM by ouune ouune is offline
  5. Old Comment
    keano-manz's Avatar
    55555555555 ผมว่า ท่าทางพี่ซันจะมีเรื่องเล่าเยอะ
    มาปักหมุดรออ่านต่อด้วยคน d
    Posted 17-07-2009 at 05:53 PM by keano-manz keano-manz is offline
  6. Old Comment
    P!aw's Avatar
    ชอบอ่านบทความของพี่ซันจัง ฮาดีจิงๆ
    Posted 19-07-2009 at 01:41 AM by P!aw P!aw is offline
  7. Old Comment
    Fooldog's Avatar
    มีการใช่สำนานได้ น่าหัวเราะมากครับ ติดตาม
    Posted 20-07-2009 at 05:30 PM by Fooldog Fooldog is offline
  8. Old Comment
    555 ผมขอซื้อเลยประโยคนี้ สุดยอด

    " เหยื่อของการถูกทักทาย และสอบถามเส้นทาง "

    นอกจากเก่งแล้วยังฮาอีก พี่เขียนหนังสือเถอะคร๊าบบบ
    Posted 29-07-2009 at 03:29 AM by maxxpassion' maxxpassion' is offline
  9. Old Comment
    Garato's Avatar
    ฮา จริง ฮา จัง ออก pocket book เลยครับ สำนวนม้นส์ดีครับ
    Posted 31-07-2009 at 06:08 AM by Garato Garato is offline
    Updated 31-07-2009 at 06:14 AM by Garato
  10. Old Comment
    TAKEview's Avatar
    อ่านแล้วก็ให้อมยิ้มไปด้วยเลยครับ
    Posted 02-08-2009 at 07:28 PM by TAKEview TAKEview is offline
  11. Old Comment
    eVeNt_mAn's Avatar
    เอาเลยครับแนวนี้กำลังอินเทรนเลยยยยยผมจะตามไปต่อครั บ
    Posted 03-08-2009 at 10:03 PM by eVeNt_mAn eVeNt_mAn is offline
 

All times are GMT +7. The time now is 11:37 PM.

Design Developed by CompleteGFX
Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Copyright ©2002-2010 Thai3dViz Co.,Ltd.
Hosting by THAISITE.net